dinsdag 15 augustus 2017

art journal week 32


De FilmFabriek in Zaandam.
Volt in Hoorn. 

art journal week 31



Een bijzondere week! Op roadtrip geweest met Eva. Onder de indruk van de film Dunkirk die we vorige week zagen, zijn we naar Duinkerke gereden. We hadden een hotelletje geboekt: heerlijk oudbollige  jaren '70 sfeer en daardoor juist charmant. En, belangrijk, pal aan het strand, waar een flink deel van de film zich afspeelt!
We reden via de grote weg tot aan Oostende en vanaf daar langs de kustweg naar Duinkerke. We kwamen tot de ontdekking dat niet alleen de strand-set vlak bij ons hotel lag, maar dat ook de set uit het begin van de film slechts een paar straatjes verderop was. En een ander belangrijk beeld uit de film: die van de Oost-pier waarvandaan veel soldaten werden gerepatrieerd. Wandelend op die pier zagen we maandagavond een fantastische zonsondergang. Het is heel leuk om zo "in" een film te lopen.
Dinsdag bezochten we nog het museum over Operation Dynamo en na de middag reden we naar Antwerpen. Daar overnachtten we in het gloednieuwe Youth Hostel. 's Avonds gingen we naar de bioscoop om nogmaals Dunkirk te kijken: fantastisch om alle locaties waar we 's morgens nog liepen nog een keer in de film te zien. We ontdekten dat zelfs ons hotelletje in de film te zien was!
Woensdag bezochten we een prachtige tentoonstelling in het MoMu over Martin Margiela. De tentoonstellingen in het Mode Museum van Antwerpen zijn altijd zo mooi gemaakt! Aan het eind van de middag reden we weer naar huis. Fantastische dagen zo samen! 


Zondagavond was ook bijzonder: bij volle maan gezwommen! (nou ja, bijna dan, binnen 24 uur zou het 100% volle maan zijn, maar nu wás het helder en de maan felverlicht, en het was afwachten of dat maandagavond ook zo zou zijn...)
Best eng om het donkere water in te springen, maar wát bijzonder in het schijnsel van de maan. Het gaf me een echte energie-boost!



woensdag 9 augustus 2017

art journal week 30


Twee films gezien deze week. Maandag Dunkirk, de nieuwe film van Christopher Nolan met o.a. Tom Hardy, Harry Styles, Fionn Whitehead, Kenneth Branagh en Mark Rylance. Het verhaal gaat over Operation Dynamo in WO II. Zeer indrukwekkende film!
Donderdag zag ik Retour en Bourgogne. Ook een prachtige film, met een verhaal in veel lagen.
Ik zwom weer wat af! Had een heerlijke woensdagmiddag in de tuin met m'n vriendinnen. Op zaterdag kwamen Frank & Jetty op visite en aten we in de tuin onder de parasol en de kleden om de regen buiten te sluiten (wat uiteindelijk niet lukte :-)!
En ik knipte (scheerde) het haar van mijn vader! 

dinsdag 25 juli 2017

art journal Italië




 Ik was van plan om een heel uitgebreid art-journal van de vakantie in Italië te maken. Met heel veel plattegrondjes erin, omdat ik net bezig was met de e-course "Let's make a map". Maar het kwam er niet van. Het was te warm, m'n zin smolt als sneeuw in de zon. In plaats  daarvan deed ik weinig. Lezen. Luieren. Tochtjes maken in de Fiat 500 met airco. Kijken naar de poes. Ook lekker, maar anders dan ik gewend ben op vakanties. Geen uitgebreid art-journal, maar een kleintje. Ook goed. 

Oh, wacht, nu sla ik m'n tekenboek open en zie ik dat ik toch nog wel wat getekend heb in de hitte. Kijk maar: 















maandag 24 juli 2017

art journal week 29


Joh, die ochtend-duik in de haven begint gewoon een nieuw zomer-ochtend-ritueel te worden. Ik vind het zó lekker. Ik ben helemaal over m'n schroom heen! Door dit nieuwe ochtend-ritueel besef ik me des te meer hoe heerlijk we hier toch wonen, zo direct aan het water.

De "office-warming-party" bij YIPP: dit is het bedrijf waar onze zoon werkt. Het bedrijf maakt prachtige interactieve toepassingen voor in musea en zit op een heerlijke plek in Amsterdam Noord. Aan zo'n heerlijk rafelrandje van de stad, waar vroegere industriepanden zijn ingenomen door creatieve bedrijfjes. Ik hou van die plekken. Dus toen we via de nieuwsbrief werden uitgenodigd om bij de party te zijn twijfelde ik geen moment. En Thomas gaf trots een rondleiding door de office en zijn werkplek. Van achter zijn bureau ziet ie de boten over het IJ varen. Als ik daar zat zou er van werken weinig meer terecht komen...



 

Fijn boek, "Big little lies" van Liane Moriarty. Ik las 'm in het Engels, maar hij is er ook in Nederlandse vertaling. Eerder dit jaar kon je op HBO de tv-serie er van zien. Die is in grove lijnen gebaseerd op het boek, alleen zijn er wat sensationele verhaallijnen bij verzonnen.
Eerder dit jaar las ik "Het geheim van mijn man" van dezelfde schrijfster, ook een heerlijk boek. Aanraders!

maandag 17 juli 2017

art journal week 28


Nog meer na-de-vakantie-bijklets-koffie! Met Irma, Lia en Sas! 

Dinsdag met de auto over de Lelydijk naar Apeldoorn. Aan het begin van de dijk stond een jongen te liften. We hebben het nog nooit eerder gedaan, maar vandaag leek het de vanzelfsprekendste zaak van de wereld: natuurlijk reden we de parkeerplaats op om hem mee te nemen. Hij hoefde alleen maar de dijk over, naar de werkplaats van de Batavia. Gezellig hoor! Toen we aan het eind van de middag de dijk bij Lelystad opdraaiden, keken we of hij toevallig op een lift terug naar Enkhuizen stond te wachten. Maar nee, hopelijk had iemand anders 'm al mee genomen! 

De tentoonstelling Paper Art in het Coda in Apeldoorn was weer prachtig, al was ie naar mijn smaak net iets minder sprankelend als voorgaande editities. Maar een bezoek aan het museum is hoe dan ook altijd weer leuk. 

Donderdag speelde ik toerist in eigen buurt in het ZuiderZee Museum in Enkhuizen. In de zon zeker een uur geschreven over mijn 'zonderlinge zielen', een e-course uit Lou Niestadt's online "Wild & Free Society".

Vrijdagmiddag met Eva naar Hoogwoud gereden, om te kijken bij het WK Schapendrijven. Een groot parkeerterrein op een weiland, met maar één toegangsbrug waar geen twee auto's naast elkaar konden. Bezoekers die er af wilden, bezoekers van links en van rechts die erop wilden, je kunt je de logistieke onhandigheid voorstellen. Eventjes schoot ik in de mopper-stand, tot ik me bedacht dat als dit een evenement in Engeland was geweest, ik het alleen maar  leuk en super authentiek Engels had gevonden. Het lukte om direct over te schakelen en net te doen alsof ik in Engeland was. Het wereldkampioenschap schapendrijven werd voor de 6e keer gehouden, de 5 voorgaande keren was het 2x in Wales, 1x in Schotland, 1x in Engeland en 1x in Ierland. En nu dus in ons eigen Westfriese Hoogwoud. De bijzondere wedstrijden en het gezellige festivalterrein: we hadden een superleuke middag!  

Nog een prachtige filmtip: de Franse animatiefilm "Louise en hiver". Echt een juweeltje! 


art journal week 27


Zó heerlijk, 's morgens vroeg een duik in het water! Die ga ik er deze zomer absoluut inhouden. Ik ben in één keer helemaal fris en goed wakker én ik heb de hele dag het een stukje van het ultieme vakantie-gevoel te pakken!! 

Na de vakantie's is het weer hoog tijd voor bijklets-koffie met Judith, voor een bezoek aan mijn ouders en voor een filmpje in mijn eigen filmtheater

Zondag op de familiedag begonnen met een zonovergoten yoga-les in het kriebelende gras op een grasveldje op het Hembrug-terrein in Zaandam. De rest van de dag brachten we daar ook door. Altijd leuk met z'n allen. 's avonds gegeten bij Lab 44. Prachtige tent! 

zaterdag 8 juli 2017

art journal week 26


Even een paar dagen thuis, alle chaos weer een beetje tot rust laten komen, en dóór; op woensdag voor dag en dauw vertrokken we met z'n drieën in de VW-bus naar Kolding, Denemarken. 

Toen we vorige week in Italië waren kwam het bericht van Eva: geslaagd! Ze mag zich nu officieel "Master of Arts in Textile Design" noemen. Donderdag was de diploma uitreiking. Een feestelijke ochtend met toespraken, muziek, bloemen én een grote verrassing: Eva was één van de tien studenten die een soort 'aanmoedigings-cultuur-prijs' won met een bijpassende cheque van het Gudrun og Erik Kauffeldts Fond!Na een feestelijke lunch bezochten we het Koldinghus waar een expositie was van het werk van alle examenkandidaten.

Vrijdag maakten we een 'trip down memory lane' naar LEGOLAND!! Zo leuk om alles dat we zo'n 15 jaar geleden zagen met de kinderen toen ze klein waren, nu nog eens terug te zien. En al die grappige herinneringen weer op te halen.

Zaterdag met een bus vol spullen met z'n allen terug naar Nederland. Dat was me het weekje weer wel...!

klik op de afbeelding om de video te starten van de Ode
die ik voor Eva maakte te bekijken

één van de foto's van de diploma-uitreiking: Eva
met haar Japanse klasgenoot Yukiko


donderdag 6 juli 2017

art journal week 25


Vakantie! Het was heet in Italië. Té heet. Niet alleen naar wat wij in Nederland gewend zijn, ook de Italianen worstelden er mee. In de week dat we er waren werd in verschillende steden 'code rood' uitgeroepen, onder andere in Bologna. Té heet, te weinig water waardoor bewoners werden gemaand spaarzaam met water te zijn. Té droog, al weken, waardoor de landbouw grote schade dreigt op te lopen. 

Gelukkig hadden we een heerlijk huis gehuurd, met een terras waar de hele ochtend, én vanaf het eind van de middag weer schaduw was, waar de ramen 's nachts tegen elkaar open konden worden gezet voor een kléin beetje verkoeling.
We hadden een spiksplinternieuwe Fiat 500 met fantastische airco.
We deden rustig aan, maakten 's middags tochtjes met de auto op zoek naar Italiaanse ijstentjes. Oh, dat Italiaanse ijs!!! Goddelijk!
We vonden een plek waar genoeg water in een riviertje stond om even te zwemmen, wat heerlijk was, ondanks dat het water bijna lauw was.
In Bologna begaven we ons van schaduwplek naar schaduwplek (wat niet moeilijk was met al die arcades en nauwe straatjes).
In Ravenna waren we veel ín kerken waar het zowiezo altijd koel is. 

Maar dan nog, de hitte drukte letterlijk een stempel op de week. Mijn lijf is er niet op berekend. Ik had aan het eind van de dag dikke voeten. En dat de ramen 's nachts open stonden had weer tot gevolg dat ik lekgestoken werd door de muggen, 'jeukbonken' die overdag in de warmte nog extra gingen jeuken....
Het was desondanks een fijne week, maar ik was blij dat we na de hitte weer naar ons koelere landje terug vlogen! 

Het voelt een beetje raar of ondankbaar om van een vakantie waar je naar uitgekeken hebt te zeggen dat het niet helemaal mee viel... Maar we hebben de afgelopen drie jaar zúlke prachtige vakanties gehad (in Oostenrijk en Ierland en op Zakynthos) dat het ook niet heel gek is dat het dan weer eens wat minder is. We hebben in deze week ook veel herinneringen opgehaald aan die eerdere vakanties en dan besef je ook hoe heerlijk we het toen hebben getroffen. Dat besef was dan weer heel mooi! 


art journal week 24


Ik heb een paar jaar yogalessen gevolgd bij Rietje, maar heb nu besloten om na de zomer bij een nieuwe yogaclub in Hoorn lessen te gaan volgen. Ik vind het altijd moeilijk, afscheid nemen. Zo ook van Rietje. Maar het maken van een afscheidsboekje voor haar maakte het minder erg. Bovendien nemen we natuurlijk niet écht afscheid, op onze yoga-wegen komen we elkaar vast weer eens tegen. 

klik op de afbeelding om het filmpje van het boekje voor Rietje te starten

Begin deze maand maakte ik een goed voornemen om ook eens in de haven voor het huis te gaan zwemmen. En deze week heb ik het gedaan! Het goeie voornemen kwam vooral voort uit het verlangen naar een gevoel van vrijheid. In m'n zwemkleding de voordeur uitlopen, 't dijkje over en hup 't water in. Nou, 't voelde dus ook als een gevoel van supervrijheid! Het was heerlijk!! We zwommen een stuk tussen de boten, kwamen vlak bij een jonge fuut die gevoed werd door zijn ouders, keerden om en zwommen letterlijk naar ons huis toe. En daarna 't dijkje weer over, de voordeur in, de trap op naar de douche. Mmmm! 


het zwembad voor ons huis (hier bij ondergaande zon om 'n uur of negen samen).
Bij 't steigertje rechtsonder springen we het water in! 




Op zaterdag vlogen we naar Italië. Onderweg in het vliegtuig een heel bijzonder moment: we vlogen over het Gardameer. Ik ben daar in 2011 met mijn vader op fietsvakantie geweest. Ik herkende onze overnachtingsplaats Riva del Garda, ik zag de stadjes aan het water waar onze boottocht langs ging, de plaats waar we uitstapten: Malcesine. Daar gingen we met een kabelbaan de berg op en dronken we iets in een bergrestaurant. Ik zag vanuit het vliegtuig in de diepte de rechte lijn van de kabelbaan en het bergrestaurant liggen. Het voelde als een kadootje dat ik het zag, herkende en dat ik direct toegang had tot al die bijzondere herinneringen! 


het Gardameer vanuit het vliegtuig. In het centrum van de foto ligt Malsecine en de berg waar
de kabelbaan ons bracht. Van daar af kon je het hele Gardameer zien.
Herinneringen met een gouden rand!